Ποικιλίες Αμπέλου

ΛΗΜΝΙΟ

Συνώνυμα

• Καλαμπάκι

• Λημνιώτικο

Το Λημνιό είναι μια ελληνική έγχρωμη ποικιλία οινοποιίας για την οποία πιστεύεται ότι προέρχεται από τη «Λημνία σταφυλή», που αναφέρεται από τον Ησίοδο και τον Αριστοτέλη ότι καλλιεργείτο στην αρχαία Ελλάδα. Απαντάται σε όλή τη Βορειοανατολική Ελλάδα και κυρίως στην Χαλκιδική, τη Λήμνο και τα νησιά των Σποράδων. Πρόκειται για μια δυναμική ερυθρή ποικιλία, μέτριας ζωηρότητας και παραγωγικότητας. Διαμορφώνεται σε κυπελλοειδή ή γραμμοειδή σχήματα μόρφωσης Royat και δέχεται βραχύ κλάδεμα καρποφορίας. Παράγει συνήθως δύο σταφύλια ανά καρποφόρο βλαστό, στον τέταρτο και έκτο κόμβο. Είναι ποικιλία με ικανοποιητική αντοχή στις ασθένειες και ανθεκτική στην ξηρασία. Τα σταφύλια της είναι μικρού έως μετρίου μεγέθους, πυκνόρραγα με κυλινδρικό ή κωνικό σχήμα. Οι ράγες είναι μικρού μεγέθους και σφαιρικού σχήματος. Ο φλοιός έχει κυανομελανό χρώμα, μέτριο πάχος και η σάρκα είναι μαλακή, άχρωμη και χυμώδης.

Χαρακτηριστικά των παραγόμενων οίνων

Από την ποικιλία αυτή παράγονται ερυθροί, ροζέ και λευκοί ξηροί οίνοι ως επί το πλείστον επιτραπέζιοι. Η ποικιλία αυτή όμως, μπορεί να δώσει και ερυθρούς οίνους καλής ποιότητας, με την κατάλληλη οινοποίηση, μόνη της ή σε συνοινοποίηση με άλλες ποικιλίες. Στη Λήμνο, από τη ποικιλία αυτή, παράγονται κόκκινοι οίνοι με λεπτούς χαρακτήρες που αναπτύσσουν πλούσιο μπουκέτο. Από τη συνοινοποίηση του Λημνιό (70%) με τις έγχρωμες γαλλικές ποικιλίες Cabernet Sauvignon και Cabernet franc (30%) παράγεται στη Χαλκιδική ο οίνος Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (Ο.Π.Α.Π.) «Πλαγιές Μελιτώνα». Αυτός έχει βαθύ χρώμα και βελούδινη γεύση και απαιτείται ελάχιστος χρόνος παλαίωσης σε βαρέλι ένα έτος.

 

ΚΟΤΣΙΦΑΛΙ

Το Κοτσιφάλι είναι μια εκλεκτή έγχρωμη ελληνική ποικιλία οινοποιίας που καλλιεργείται κυρίως στην Κρήτη και σποραδικά στις Κυκλάδες. Οι περισσότερες καλλιεργούμενες εκτάσεις (περίπου 11.500 στρέμματα) βρίσκονται στο νομό Ηρακλείου την Κρήτης, όπου και παράγονται οι οίνοι Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (Ο.Π.Α.Π.) «Πεζά» και «Αρχάνες». Οι οίνοι αυτοί παράγονται από συνοινοποίηση της ποικιλίας Κοτσιφάλι (70-75%) με την ποικιλία Μανδηλαριά (25-30%). Είναι ποικιλία ζωηρή και παραγωγική, με μεγάλη γονιμότητα οφθαλμών. Διαμορφώνεται σε κυπελλοειδή αλλά κυρίως σε γραμμοειδή σχήματα μόρφωσης Royat (ιδιαίτερα μετά από τις αναμπελώσεις) και δέχεται βραχύ κλάδεμα καρποφορίας. Παράγει κατά μέσο όρο δύο σταφύλια ανά καρποφόρο βλαστό, τα οποία βρίσκονται συνήθως στον τρίτο και τέταρτο κόμβο. Τα σταφύλια της είναι συνήθως μετρίου μεγέθους, πυκνόρραγα και έχουν κυλινδροκωνικό σχήμα. Οι ράγες είναι μετρίου μεγέθους και ελλειψοειδούς σχήματος. Ο φλοιός έχει ερυθρομελανό χρώμα και η σάρκα είναι μαλακιά, άχρωμη και χυμώδης. Χαρακτηριστικό της ποικιλίας είναι η υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα που εύκολα αποκτούν τα σταφύλια και η έλλειψη σταθερότητας του χρώματος των παραγόμενων οίνων.

Χαρακτηριστικά των παραγόμενων οίνων

Η ποικιλία αυτή από μόνη της δίνει οίνους μέτριου κόκκινου χρώματος με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλη και πλούσιο άρωμα. Συνήθως όμως συνοινοποιείται με την ποικιλία Μανδηλαριά, η οποία προσφέρει άφθονο και σταθερό χρώμα. Οι οίνοι Ο.Π.Α.Π. που παράγονται στην Κρήτη, από αυτή τη συνοινοποίηση, χαρακτηρίζονται από το άρωμα και την ευχάριστη γεύση της ποικιλίας Κοτσιφάλι και από το ρουμπινί χρώμα που δίνει η ποικιλία Μανδηλαριά. Πρόκειται για ερυθρούς ξηρούς οίνους για τους οποίους απαιτείται ελάχιστος χρόνος παλαίωσης σε βαρέλι ένα έτος.

 

ΞΙΝΟΜΑΥΡΟ

Συνώνυμα:

• Μαύρο Ναούσης

• Μαύρο Νιαουστιανό

• Μαύρο Γουμένισσας

• Ποπόλκα

• Ξινόμαυρο Κοζάνης

• Ξινόμαυρο

Είναι η ευγενέστερη ερυθρή ποικιλία του βορειοελλαδικού χώρου. Καλλιεργείται κυρίως στην Νάουσα, τη Γουμένισσα, το Αμύνταιο, τη Ραψάνη, το Τρίκωμο, τη Σιάτιστα, το Βελβεντό και σε μικρότερη έκταση στο Άγιο Όρος, την Όσσα, τα Ιωάννινα, τη Μαγνησία, την Καστοριά και τα Τρίκαλα. Συνολικά η έκταση φθανει τα 18.000 στρέμματα.

Πρόκειται για αρκετά ζωηρή και παραγωγική ποικιλία που σχηματίζει μέτρια σταφύλια, συνήθως κυλινδροκωνικά αλλά και πτερυγωτά. Το τσαμπί είναι πυκνό και οι ρόγες μετρίου μεγέθους, σφαιρικές με παχύ φλοιό μπλέ-μαύρο αλλά άχρωμο χυμό. Σε δροσερές περιοχές, με μικρές αποδόσεις ανά πρέμνο, μπορεί να δώσει πλούσια ερυθρά κρασιά, γεμάτα, με υψηλό αλκοολικό τίτλο, καλό χρώμα και αρκετές τανίνες που θα το βοηθήσουν σε μακρά παλαίωση.

Το προφίλ της ποικιλίας: Αρχίζοντας από το χρώμα, διαπιστώνουμε ότι έχει αρκετά ευχάριστο χρώμα, ρουμπινί μέχρι και πορφυρό που βεβαίως έχει όλες τις διαβαθμίσεις της ηλικίας των κόκκινων όσο παλαιώνει. Τα νεαρής ηλικίας κρασιά έχουν αποχρώσεις ιώδεις και κυρίως βυσσινί ενώ όσο παλαιώνουν αποκτούν κεραμιδί αποχρώσεις. Στη μύτη παρουσιάζει πολυπλοκότητα. Κυριαρχούν όμως τα μπαχαρικά και τα κόκκινα φρούτα, η ντομάτα σε διάφορες μορφές (κέτσαπ, γλυκό ντοματάκι, φρέσκια ντομάτα) παρούσα κυρίως στα νέα κρασιά. Τα παλαιωμένα αποκτούν περισσότερο νότες μπαχαρικών αλλά και ζωικά αρώματα (δέρμα).

Στο στόμα μπορεί να δώσει κρασιά με σώμα από μέτριο ως υψηλό, οξύτητες που σε συνδυασμό με τις τανίνες, επιβάλλουν παλαίωση πριν από την κατανάλωση. Παλαιώνοντας μαλακώνει χωρίς όμως να παύει να είναι ένα στιβαρό κρασί.

 

ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΟ

Συνώνυμα:

• Μαύρο Νεμέας

• Μαυρούδι Νεμέας

• Μαυρούδι

Το Αγιωργίτικο θεωρείται μία από τις πιο εκλεκτές έγχρωμες ελληνικές οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου. Καλλιεργείται κυρίως στην Πελοπόννησο, αλλά συναντάται σποραδικά σε πολλά διαμερίσματα της χώρας μας. Οι περισσότερες καλλιεργούμενες εκτάσεις (περίπου 21.000 στρέμματα) βρίσκονται στη ζώνη παραγωγής οίνων Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (Ο.Π.Α.Π.) «Νεμέα», η οποία εκτείνεται σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 250-800 μέτρα και περιλαμβάνει εκτάσεις των νομών Αργολίδας και Κορινθίας.

Πρόκειται για ποικιλία ζωηρή και πολύ παραγωγική. Διαμορφώνεται κυρίως σε γραμμοειδή σχήματα μόρφωσης Royat αλλά και σε κυπελλοειδή και δέχεται βραχύ κλάδεμα καρποφορίας. Παράγει κατά μέσο όρο δύο σταφύλια ανά καρποφόρο βλαστό, τα οποία βρίσκονται συνήθως στον τέταρτο και πέμπτο κόμβο.

Τα σταφύλια της είναι μεσαίου μεγέθους, πυκνόρραγα, κυλιν-δροκωνικού σχήματος. Πολλές φορές παρατηρούνται και πτερυγωτά σταφύλια. Οι ράγες είναι σφαιρικές και έχουν μικρό έως μέτριο μέγεθος. Ο φλοιός τους είναι κυανομέλανου χρώματος, και η σάρκα μαλακιά, άχρωμη και χυμώδης.

Χαρακτηριστικά των παραγόμενων οίνων

Είναι μία από τις πιο πλούσιες σε χρώμα ελληνικές ποικιλίες αμπέλου. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή ερυθρών ξηρών οίνων, Ο.Π.Α.Π. και επιτραπέζιων, οι οποίοι έχουν ένα βαθύ ρουμπινί χρώμα, χαρακτηρίζονται από μαλακές τανίνες και είναι επιδεκτικοί παλαίωσης.

Η συνήθης περιεκτικότητα σε αλκοόλη, των οίνων Ο.Π.Α.Π. «Νεμέα», είναι 12.5% vol. Αυτή επηρεάζεται άμεσα από το υψόμετρο καλλιέργειας των αμπελώνων. Ιδανικότερο υψόμετρο για την παραγωγή των καλύτερων ποιοτικά ερυθρών οίνων, κατάλληλων για παλαίωση, θεωρείται αυτό μεταξύ των 350 και 600 μέτρων, οπότε η συνηθέστερη περιεκτικότητά τους σε αλκοόλη είναι 13% vol. Για τους οίνους Ο.Π.Α.Π. (Νεμέα) απαιτείται ελάχιστος χρόνος παλαίωσης σε βαρέλι ένα έτος. Η παλαίωση μπορεί να φτάσει τα δέκα χρόνια, εφόσον κατά την οινοποίηση παραμένει το γλεύκος με τα στέμφυλα πάνω από έξι μέρες.

Στους φρέσκους οίνους, που παράγονται από αυτήν την ποικιλία, ανιχνεύονται φρουτώδη αρώματα που θυμίζουν κεράσι. Η παλαίωση των οίνων οδηγεί στην ανάπτυξη ενός πλούσιου μπουκέτου όπου κυριαρχούν αρώματα μπαχαρικών (π.χ. μοσχοκάρυδο) ή ακόμα και βαλσαμικά α-ρώματα (π.χ. δενδρολίβανο).

 

 

 

 

 

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ

ΛΕΥΚΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ

Chardonnay: Κοσμοπολίτικη ποικιλία γαλλικής προέλευσης, που καλλιεργείται κυρίως στην περιοχή της Βουργουνδίας. Στην Ελλάδα υπάρχουν σημαντικές νησίδες καλλιέργειας σε πολλές περιοχές της χώρας. Ο τρύγος γίνεται συνήθως από τα μέσα έως το τέλος του Αυγούστου, ανάλογα με την περιοχή. Παράγει κρασιά με βαθύ, λαμπερό κίτρινο χρώμα. Σύνθετα και κομψά αρώματα κίτρινων φρούτων, όπως πεπόνι, ροδάκινο, βερίκοκο, σε βουτυράτο φόντο. Παλαιώνει, δίνοντας αρώματα ξερών καρπών, φουντουκιού. Στόμα πολύ πλούσιο με οξύτητα αντιστρόφως ανάλογη της αλκοόλης. Συμμετέχει στην παραγωγή αρκετών Τοπικών οίνων.

Riesling: Ποικιλία γερμανικής προέλευσης, που καλλιεργείται επίσης σε σημαντικό βαθμό στη Γαλλική Αλσατία. Στην Ελλάδα υπάρχουν νησίδες καλλιέργειας σε ορισμένους νομούς, κυρίως στη Μακεδονία στην Πελοπόννησο και στην Ήπειρο. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου. Παράγει κρασιά με έντονα αρώματα κίτρινων φρούτων και μερικές φορές αποχρώσεων πετρελαίου. Στόμα πλούσιο, με υψηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων επιτραπέζιων οίνων υψηλών προδιαγραφών.

Sauvignon Βlanc: Κοσμοπολίτικη ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο την περιοχή του Bordeaux. Στην Ελλάδα υπάρχουν σημαντικές νησίδες καλλιέργειας σε πολλούς νομούς της χώρας. Ο τρύγος γίνεται στα τέλη Αυγούστου. Παράγει κρασιά με χαρακτηριστικό άρωμα άγριων τροπικών φρούτων και «pipi de chat». Δεν διαθέτει ικανότητα παλαίωσης. Στόμα μεσαίου όγκου και αρκετά υψηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή αρκετών Τοπικών οίνων.

Semillon: Ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή του Bordeaux. Στην Ελλάδα μικρές νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν, κυρίως, στη Μακεδονία. Ο τρύγος γίνεται συνήθως στο τέλος Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με σύνθετα και μεσαίας έντασης αρώματα, κίτρινων φρούτων. Στόμα πλούσιο, με σχετικά χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων Τοπικών οίνων.

Ugni Blanc: Ποικιλία ιταλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας την Τοσκάνη. Στην Ελλάδα σημαντική νησίδα καλλιέργειας υπάρχει στο Νομό Μεσσηνίας. Ο τρύγος γίνεται συνήθως από τα μέσα έως το τέλος του Σεπτέμβρη. Παράγει κρασιά με αρώματα χαμηλής έντασης κίτρινων φρούτων. Στόμα λεπτό, με αρκετή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή αρκετών Τοπικών οίνων.

Viognier: Ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας το Βόρειο Ροδανό. Στην Ελλάδα υπάρχουν μικρές νησίδες καλλιέργειας στην Κεντρική Πελοπόννησο και στη Βόρεια Ελλάδα. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από μέτριο – υψηλό αλκοόλ, χαμηλή οξύτητα και μεγάλη αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων επιτραπέζιων οίνων υψηλών προδιαγραφών.

ΡΟΔΟΧΡΩΜΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ

Gewοrztraminer: Ποικιλία ιταλικής προέλευσης, με επίκεντρο τη Βόρεια Ιταλία και σημαντική νησίδα καλλιέργειας στη Γαλλική Αλσατία. Στην Ελλάδα μικρές νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν στην Αρκαδία και στη Φλώρινα. Ο τρύγος γίνεται συνήθως στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με πολύ έντονα αρώματα, που θυμίζουν μοσχάτο (τριαντάφυλλο), κίτρινα φρούτα και εσπεριδοειδή. Στόμα γεμάτο, με αρκετά χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων Τοπικών οίνων καθώς και επιτραπέζιων υψηλής ποιότητας.

ΕΡΥΘΡΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ

Cabernet Franc: Ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Ν.Δ. Γαλλία. Στην Ελλάδα νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν στη Σιθωνία της Χαλκιδικής και στη Μακεδονία. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από μέτριο – υψηλό αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μέτρια έως υψηλή αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Πλαγιές Μελίτωνα, καθώς και ορισμένων Τοπικών.

Cabernet Sauvignon: Κοσμοπολίτικη ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας το Bordeaux. Στην Ελλάδα σημαντικότερη νησίδα καλλιέργειας βρίσκεται στο Νομό Μεσσηνίας, ενώ μικρότερες νησίδες υπάρχουν στους περισσότερους νομούς της χώρας. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με χρώμα που μπορεί να φτάσει το μαύρο, έντονα αρώματα μικρών κόκκινων φρούτων, όπως φραγκοστάφυλο, και βοτανικά που θυμίζουν κέδρο. Παλιώνοντας, αποκτά αρώματα μπαχαρικών και σοκολάτας. Στόμα που μπορεί να φτάσει στο μέγιστο γευστικό πλούτο, με ταννίνες και ικανοποιητική οξύτητα που έχουν τη δυνατότητα να μαλακώσουν σταδιακά. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Πλαγιές Μελίτωνα, καθώς και ορισμένων Τοπικών.

Grenache Rouge: Ποικιλία ισπανικής προέλευσης. Στην Ελλάδα η σημαντικότερη νησίδα καλλιέργειας βρίσκεται στο Νομό Μεσσηνίας και μικρότερες νησίδες στα Δωδεκάνησα, στη Μακεδονία, στην Κρήτη και στη Στερεά Ελλάδα. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από μέτριο αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μέτρια αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων Τοπικών οίνων.

 

Merlot: Κοσμοπολίτικη ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή του Bordeaux. Στην Ελλάδα νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν σε όλα σχεδόν τα ηπειρωτικά γεωγραφικά διαμερίσματα. Ο τρύγος γίνεται στα τέλη Αυγούστου. Παράγει κρασιά με βαθύ χρώμα, έντονα αρώματα μικρών κόκκινων φρούτων, που γίνονται πιο σύνθετα και μπαχαρικά κατά την παλαίωση. Στόμα πλούσιο, με καλή ισορροπία και αρκετά μαλακές ταννίνες. Συμμετέχει στην παραγωγή αρκετών Τοπικών οίνων.

Pinot Noir: Κοσμοπολίτικη γαλλική ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή της Βουργουνδίας. Στην Ελλάδα υπάρχουν ελάχιστες μικρές νησίδες καλλιέργειας. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου. Παράγει κρασιά με χρώματα μεσαίας έντασης, αρώματα έντονα και σύνθετα κόκκινων φρούτων, φρασκοστάφυλου και φράουλας, και λουλουδιών όπως η βιολέτα, που γίνονται πιο σύνθετα και ευδιάκριτα με την παλαίωση. Στόμα μεσαίου πάχους, με αρκετά αισθητές ταννίνες και υψηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ελάχιστων επιτραπέζιων οίνων ποιότητας.

Refosco: Ποικιλία ιταλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή του Friuli. Στην Ελλάδα υπάρχουν μικρές νησίδες καλλιέργειας στη Β.Δ. Πελοπόννησο και στο Νομό Μεσσηνίας. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα με τέλη Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από μέτριο αλκοόλ, μεσαία – υψηλή οξύτητα και μέτρια – υψηλή αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή μερικών Τοπικών οίνων.

Syrah: Ποικιλία γαλλικής προέλευσης, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή του Ροδανού. Στην Ελλάδα νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν κατά κύριο λόγο στη Μακεδονία και σε μικρότερο βαθμό σε άλλες γεωγραφικές περιοχές της χώρας. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με βαθύ χρώμα, έντονα αρώματα μικρών κόκκινων φρούτων, φραγκοστάφυλο και βιολέτα, πιπέρι και φυτικές νότες, που γίνονται πιο σύνθετα και μπαχαρικά κατά την παλαίωση. Στόμα πλούσιο, με έντονες ταννίνες που μαλακώνουν κατά την παλαίωση. Συμμετέχει στην παραγωγή αρκετών Τοπικών οίνων.

 

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ

Ας αρχίσουμε λοιπόν από την Χώρα μας την Ελλάδα, και τις λευκές ποικιλίες που παράγουμε!!

Αθήρι: Ποικιλία της Αιγαιοπελαγίτικης λεκάνης, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Ρόδο και ορισμένα νησιά των Κυκλάδων, με κυριότερη τη Σαντορίνη. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στη Νότια Πελοπόννησο, στη Χαλκιδική και αλλού. Ο τρύγος γίνεται συνήθως στο τέλος Αυγούστου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από αρώματα μικρής έντασης, εσπεριδοειδών και κίτρινων φρούτων. Στόμα λεπτό με χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Ρόδος, Σαντορίνη, Πλαγιές Μελίτωνα και ορισμένων Τοπικών Οίνων.

Αϊδάνι: Κυκλαδίτικη ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Σαντορίνη. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν ακόμα στην Πάρο και στη Νάξο. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από μέτριο αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μεγάλη αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Σαντορίνη και Vinsanto – Σαντορίνη.

Ασύρτικο: Η ευγενέστερη και πλέον πολυδυναμική λευκή ποικιλία του ελληνικού αμπελώνα, με επίκεντρο καλλιέργειας τις Κυκλάδες και κατά κύριο λόγο τη Σαντορίνη. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 άρχισε να καλλιεργείται και σε πολλά σημεία της υπόλοιπης Ελλάδας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα σημαντικές νησίδες καλλιέργειας στη Βόρεια Ελλάδα, στην Αττική, στην Πελοπόννησο και αλλού. Ο τρύγος γίνεται, ανάλογα με την περιοχή, στο πρώτο ή στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου. Παράγει κρασιά μέ αρώματα σύνθετα, μεσαίας έντασης, εσπεριδοειδών (λεμονιού), κίτρινων φρούτων, βοτανικά και ορυκτά, και με την ωρίμανση αρώματα ξερών καρπών, μελιού, τσαγιού. Στόμα πλούσιο με υψηλό αλκοόλ και πολύ υψηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Σαντορίνη, Vinsanto – Σαντορίνη, Πλαγιές Μελίτωνα και αρκετών Τοπικών οίνων.

 

Βηλάνα: Ποικιλία που καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά στην Κρήτη, με επίκεντρο καλλιέργειας τους Νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου. Ο τρύγος γίνεται συνήθως στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από αρώματα απλά, μεσαίας έντασης, εσπεριδοειδών και κίτρινων φρούτων. Στόμα λεπτό, με χαμηλή οξύτητα. Είναι ευοξείδωτη. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Πεζά, Σητεία, καθώς και σε ορισμένους Τοπικούς οίνους της περιοχής της Κρήτης.

Λαγόρθι: Ποικιλία που καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά στη Βόρεια Πελοπόννησο, με επίκεντρο καλλιέργειας τα Καλάβρυτα. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στη Λευκάδα και στη Ζάκυνθο. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα με τέλη Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από αρώματα απλά, εσπεριδοειδών και κίτρινων φρούτων. Στόμα λεπτό, με αρκετά υψηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων Τοπικών οίνων της Βόρειας Πελοποννήσου.

Μαλαγουζιά: Ποικιλία που καλλιεργείται κατά κύριο λόγο στη Χαλκιδική. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν στη Στερεά Ελλάδα. Ο τρύγος γίνεται στα τέλη Αυγούστου. Παράγει κρασιά με αρώματα που θυμίζουν μοσχάτο, δηλαδή τριαντάφυλλο (και λουλούδια γενικότερα), κίτρινα φρούτα, εσπεριδοειδή και πιπεριά. Στόμα γεμάτο, με υψηλό αλκοόλ και μεσαία οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων Τοπικών οίνων.

Μονεμβάσια: Ποικιλία που καλλιεργείται κατά κύριο λόγο στις Κυκλάδες, με επίκεντρο καλλιέργειας την Πάρο. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν κατά κύριο λόγο στην Εύβοια. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου. Παράγει κρασιά με μικρής έντασης, απλά, αρώματα κίτρινων φρούτων. Στόμα ελαφρύ, με χαμηλή οξύτητα. Είναι ευοξείδωτη. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Πάρος λευκός, Πάρος ερυθρός, καθώς και σε ορισμένους Τοπικούς οίνους.

Μοσχάτο Αλεξανδρείας: Ποικιλία που καλλιεργείται κατά κύριο λόγο στη Λήμνο. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στη Ρόδο, στα Επτάνησα και στη Μακεδονία. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα Σεπτεμβρίου. Τα ξηρά κρασιά που παράγονται από αυτή την ποικιλία έχουν αρκετά έντονα αρώματα χαρακτηριστικά του μοσχάτου, δηλαδή κυριαρχία του τριαντάφυλλου, κίτρινα φρούτα και εσπεριδοειδή. Στόμα ελαφρύ, με μεσαία αλκοόλη και χαμηλή οξύτητα. Είναι ευοξείδωτη. Παράγει επίσης γλυκά κρασιά. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Λήμνος και γλυκών οίνων Ο.Π.Ε. Μοσχάτος Λήμνου.

Μοσχάτο Λευκό: Ποικιλία που καλλιεργείται κατά κύριο λόγο στη Σάμο και στη Β.Δ. Πελοπόννησο. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν και στην Κεφαλονιά και στη Ρόδο. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα ξηρά κρασιά που παράγονται από αυτή την ποικιλία έχουν έντονα αρώματα με κυριαρχία του τριαντάφυλλου, κίτρινα φρούτα και εσπεριδοειδή. Στόμα ελαφρύ, με μεσαία αλκοόλη και χαμηλή οξύτητα. Είναι ευοξείδωτη. Παράγει επίσης γλυκά κρασιά. Συμμετέχει στην παραγωγή γλυκών οίνων Ο.Π.Ε. Μοσχάτος Σάμου, Μοσχάτος Πατρών, Μοσχάτος Ρίου, Μοσχάτος Κεφαλληνίας και Μοσχάτος Ρόδου.

Ντεμπίνα: Ποικιλία της Βόρειας Ελλάδας, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Ζίτσα (Νομός Ιωαννίνων). Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν στη Θεσσαλία και αλλού. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με μεσαία ένταση αρωμάτων κίτρινων φρούτων και κανέλας. Στόμα ελαφρύ, με χαμηλή αλκοόλη και μεσαία οξύτητα. Παράγει επίσης αφρώδη και ημιαφρώδη κρασιά. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Ζίτσα και ορισμένων Τοπικών.

Ρομπόλα: Ποικιλία των Επτανήσων, με επίκεντρο την Κεφαλονιά. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στα υπόλοιπα νησιά του συμπλέγματος. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με μεσαία αρωματική ένταση, αρκετά σύνθετα, εσπεριδοειδών και κίτρινων φρούτων. Στόμα γεμάτο, με αρκετά υψηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Κεφαλληνία.

Σαββατιανό: Ποικιλία της Στερεάς Ελλάδας, με επίκεντρο καλλιέργειας την Αττική, τη Βοιωτία και την Εύβοια. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στις Κυκλάδες και στη Μακεδονία. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με αρώματα κίτρινων φρούτων, όπως το μάγκο, και σανού. Στόμα ελαφρύ, και με χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή ορισμένων Τοπικών οίνων και του οίνου Ο.Κ.Π. Ρετσίνα.

Συνεχίζουμε με τις ροδόχρωμες ποικιλίες μας:

Μοσχοφίλερο: Πελοποννησιακή ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας την Αρκαδία. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στη Λακωνία, στη Μεσσηνία και αλλού. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές Οκτωβρίου. Παράγει κρασιά με γκρι χρώμα και ευδιάκριτα αρώματα, όπου κυριαρχεί το τριαντάφυλλο, και ως φόντο η μέντα και τα κίτρινα φρούτα. Στόμα ελαφρύ, με λίγο αλκοόλ και υψηλή οξύτητα. Παράγει αφρώδη κρασιά. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Μαντινεία και ορισμένων Τοπικών οίνων.

Ροδίτης: Πανελλαδικής εμβέλειας ποικιλία, με επίκεντρο (κυρίως λόγω ονομασίας προέλευσης) την Αχαΐα. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με αρώματα κίτρινων φρούτων, όπως ο ανανάς. Στόμα μεσαίου όγκου, με χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Πάτρα, Αγχίαλος, Πλαγιές Μελίτωνα, πολλών Τοπικών οίνων και οίνων με Ο.Κ.Π.

Και τέλος τις ερυθρές:

Αγιωργίτικο: Η ευγενέστερη ποικιλία της Πελοποννήσου, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή της Νεμέας. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στην Αρκαδία, στην Αργολίδα και αλλού. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Σεπτεμβρίου. Ανάλογα με το περιβάλλον και τον τρόπο καλλιέργειας, το Αγιωργίτικο μπορεί να δώσει ροζέ, ελαφρά ερυθρά, ερυθρά παλαίωσης και γλυκά κρασιά. Τα ερυθρά κρασιά που παράγει χαρακτηρίζονται από βαθύ κόκκινο χρώμα, έντονα αρώματα κόκκινων φρούτων, κεράσι, μούρο. Στόμα πλούσιο, με πολύ μαλακές ταννίνες και χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Νεμέα και αρκετών Τοπικών οίνων.

Κοτσιφάλι: Κρητική ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας το Νομό Ηρακλείου. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με σχετικά ανοιχτό κόκκινο χρώμα και μεσαίας έντασης αρώματα κόκκινων φρούτων και δέρματος. Στόμα γεμάτο, με μαλακές ταννίνες και χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή των οίνων Ο.Π.Α.Π. Πεζά και Αρχάνες, καθώς και αρκετών Τοπικών της περιοχής.

Κρασάτο: Ποικιλία της Θεσσαλίας, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Ραψάνη. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από υψηλό αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μέτρια αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Ραψάνη.

Λημνιό: Ποικιλία της Βόρειας Ελλάδας, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Λήμνο. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν ακόμα στη Χαλκιδική και στη Θράκη. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από υψηλό αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μέτρια αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή οίνων Ο.Π.Α.Π. Πλαγιές Μελίτωνα, Λήμνος, και ορισμένων Τοπικών οίνων.

Λιάτικο: Κρητική ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας τους Νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Αυγούστου. Παράγει κρασιά με σχετικά ανοιχτό κόκκινο χρώμα και μεσαίας έντασης αρώματα ώριμων κόκκινων φρούτων. Στόμα μαλακό, με χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή και ξηρών ή και γλυκών οίνων Ο.Π.Α.Π. Σητεία, Δάφνες και ορισμένων Τοπικών οίνων.

Μανδηλαριά: Αιγαιοπελαγίτικη ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας τις Κυκλάδες, τη Ρόδο και την Κρήτη. Νησίδες καλλιέργειας υπάρχουν επίσης στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα. Ο τρύγος γίνεται στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με μεσαίου βάθους χρώμα, αρώματα κόκκινων φρούτων και δέρματος. Στόμα μεσαίου όγκου, με τραχιές ταννίνες και χαμηλή οξύτητα. Συμμετέχει στην παραγωγή των οίνων Ο.Π.Α.Π. Πεζά, Αρχάνες, Πάρος, Ρόδος, καθώς και αρκετών Τοπικών οίνων.

Μαυροδάφνη: Ποικιλία της Πελοποννήσου και των Επτανήσων, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Β.Δ. Πελοπόννησο και την Κεφαλονιά. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές ή στα μέσα Σεπτεμβρίου. Παράγει ξηρά κρασιά που χαρακτηρίζονται από υψηλό αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μεγάλη αρωματική ένταση. Παράγει, όμως, κυρίως γλυκά κρασιά. Συμμετέχει στην παραγωγή γλυκών οίνων Ο.Π.Ε. Μαυροδάφνη Πατρών, Μαυροδάφνη Κεφαλληνίας, και ορισμένων Τοπικών οίνων.

Νεγκόσκα: Μακεδονική ποικιλία, με επίκεντρο καλλιέργειας την περιοχή της Γουμένισσας. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από υψηλό αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μέτρια αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Γουμένισσα.

Ξινόμαυρο: Η ευγενέστερη ποικιλία του Βορειοελλαδικού χώρου, με επίκεντρο καλλιέργειας τη Δυτική – Κεντρική Μακεδονία και κυρίως τις περιοχές της Νάουσας, της Γουμένισσας και του Αμυνταίου. Ο τρύγος γίνεται στο τέλος Σεπτεμβρίου. Παράγει κρασιά με έντονα αρώματα κόκκινων φρούτων, φρακγοστάφυλου και ντομάτας. Στόμα μεσαίου όγκου, με στυφές ταννίνες και υψηλή οξύτητα, ακόμη και όταν έχει υψηλή αλκοόλη. Παράγει επίσης αφρώδη ροζέ κρασιά. Συμμετέχει στην παραγωγή ξηρών και αφρωδών οίνων Ο.Π.Α.Π. Νάουσα, Γουμένισσα, Αμύνταιο, Ραψάνη και αρκετών Τοπικών οίνων.

Σταυρωτό: Ποικιλία που καλλιεργείται κατά κύριο λόγο στο Νομό Λαρίσης, με επίκεντρο τη Ραψάνη. Ο τρύγος γίνεται στις αρχές Οκτωβρίου. Παράγει κρασιά που χαρακτηρίζονται από μέτριο αλκοόλ, μεσαία οξύτητα και μέτρια αρωματική ένταση. Συμμετέχει στην παραγωγή του οίνου Ο.Π.Α.Π. Ραψάνη.